Het scenario dat Sam Sanders en Dennis Birjmohun voor hun onderneming geschreven hebben, klopt nog steeds haarfijn. De verwachte groei bleef dus ook niet uit. ‘’ We werken momenteel samen met zo’n veertig personeelsleden’’, zegt Sam, die vier jaar geleden twintig man op de loonlijst had staan. Een verdubbeling dus. ‘’klopt,maar die verdubbeling is wel gecontroleerd tot stand gekomen. Heel bewust.
Ons doel is altijd geweest om dichtbij klanten én dichtbij onze medewerkers te blijven staan. Geen ingewikkelde managementstructuren, geen dure projectleiders, maar er zelf bij zijn. Zelf ook op de hoogte blijven van het wel en wee van mensen. Dat vinden we nog steeds het allerbelangrijkste. ‘’

Het mooie van Furore is dat die bedrijfsfilosofie niet blijft hangen in mooie woorden. Nog steeds zitten Sam en Dennis in spijkerbroek en met werkkleding achter de PC. Dennis: ‘’Ik ben hier omdat het vrijdagmiddag is. Normaal gesproken ben ik altijd op de werken. Zelf zien waar eventuele problemen liggen, zelf controleren en zelf meewerken.’’
Ook Sam is niet te beroerd om de poetsemmer ter hand te nemen. ‘’ Gisteren heb ik nog een hele dag meegewerkt’’ , zegt hij. ‘’Gewoon ’s ochtends om zeven uur hier en aan de slag. Daar ben ik niks te goed voor hoor’’
Het klantencontact handhaaft Sam door zelf elke maand even contact te hebben. ‘’Ik haal zelf de bonnen bij de klanten op. Even bijpraten. Kijken of mensen tevreden zijn, kijken of het beter kan. Door dat contact hebben we nauwelijks een verloop in onze klantenkring. En ook door onze medewerkers natuurlijk. Het aantal klachten per jaar kan ik ook de vingers van één hand tellen. Dat zegt volgens mij wel iets.’’